ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

2 /6/2026
Δεκάδες τσακάλια στη Μανάγουλη Δωρίδος: Εικόνες που δείχνουν τι συμβαίνει στην ελληνική ύπαιθρο
Βίντεο από τη Μανάγουλη Δωρίδος δείχνει δεκάδες τσακάλια σε χώρο εργοστασίου πουλερικών, επαναφέροντας τη συζήτηση για την παρουσία άγριων ζώων στην ελληνική ύπαιθρο.
Δεκάδες τσακάλια στη Μανάγουλη Δωρίδος κοντά σε εγκατάσταση πουλερικών
Τσακάλια στη Μανάγουλη Δωρίδος κατέγραψε με το κινητό του ο κ. Αντρέας, οδηγός φορτηγού, στα σύνορα Φωκίδας – Αιτωλοακαρνανίας, σε εικόνες που προκαλούν έντονη συζήτηση για την ελληνική ύπαιθρο.
Το χαρακτηριστικό βίντεο είναι τραβηγμένο στην περιοχή Μανάγουλη Δωρίδος, κοντά στη Ναύπακτο, και πιο συγκεκριμένα στον προαύλιο χώρο εργοστασίου σφαγής, επεξεργασίας και τυποποίησης πουλερικών.
Στις εικόνες φαίνεται πολύ μεγάλος αριθμός τσακαλιών, που σύμφωνα με την περιγραφή του βίντεο μπορεί να ξεπερνά ακόμη και τα 40 ζώα, να πηδούν τον μικρό τοίχο και να μπαινοβγαίνουν στους κάδους, προκειμένου να τραφούν από υπολείμματα πουλερικών.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί πλέον στην ελληνική ύπαιθρο. Μια ύπαιθρο που έχει εγκαταλειφθεί στον βωμό της δήθεν σπανιότητας και της θεωρητικής αρμονικής συνύπαρξης, την ώρα που οι άνθρωποι που ζουν και εργάζονται εκεί βλέπουν καθημερινά την πραγματικότητα να τους ξεπερνά.
Γιατί όταν δεκάδες τσακάλια συγκεντρώνονται έξω από εγκατάσταση επεξεργασίας πουλερικών για να τραφούν από υπολείμματα, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Μιλάμε για μια εικόνα που δείχνει καθαρά την αλλαγή των ισορροπιών στην ύπαιθρο.
Και την ίδια στιγμή, ορισμένοι εξακολουθούν να επενδύουν επικοινωνιακά στο αφήγημα της «σπανιότητας» και της «αρμονικής συνύπαρξης», λες και οι κάτοικοι της υπαίθρου, οι κτηνοτρόφοι, οι αγρότες και οι άνθρωποι της παραγωγής δεν έχουν μάτια να δουν τι συμβαίνει γύρω τους.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το τσακάλι. Είναι η συνολική εγκατάλειψη της υπαίθρου και η απουσία σοβαρής διαχείρισης. Είναι η αδυναμία της Πολιτείας να καταγράψει πραγματικά τους πληθυσμούς, να ακούσει τους ανθρώπους της παραγωγής και να αντιμετωπίσει την κατάσταση με ρεαλισμό.
Το βίντεο του κ. Αντρέα δεν είναι επιστημονική μελέτη. Είναι όμως μια εικόνα από την πραγματική ζωή. Και πολλές φορές, αυτές οι εικόνες λένε περισσότερα από τις εκθέσεις, τις θεωρίες και τις ωραίες διατυπώσεις περί συνύπαρξης.
Η ελληνική ύπαιθρος δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται σαν πεδίο πειραματισμών και θεωρητικών αφηγημάτων. Χρειάζεται έλεγχο, καταγραφή, διαχείριση και κυρίως σεβασμό στους ανθρώπους που παραμένουν εκεί, εργάζονται εκεί και βλέπουν καθημερινά την κατάσταση να αλλάζει μπροστά στα μάτια τους .

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

2 Ιουνίου 2026
Γρεβενά: Αυτοκίνητο συγκρούστηκε με αρκούδα στην Εγνατία Οδό – Σώος ο οδηγός

Το αυτοκίνητο με σοβαρές ζημιές μετά από τροχαίο με αρκούδα στην Εγνατία Οδό στα Γρεβενά
Τροχαίο ατύχημα με μεγαλόσωμη αρκούδα σημειώθηκε στην Εγνατία Οδό, στην περιοχή των Γρεβενών, με το περιστατικό να γίνεται γνωστό το πρωί της Τρίτης 2 Ιουνίου 2026. Ο οδηγός του οχήματος, αντιδήμαρχος Δεσκάτης, βγήκε σώος από τη σύγκρουση, ενώ το αυτοκίνητο υπέστη σοβαρές ζημιές.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οδηγός του οχήματος ήταν ο αντιδήμαρχος Δεσκάτης, ο οποίος βγήκε σώος από τη σύγκρουση. Μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε προληπτικά στο Κέντρο Υγείας της περιοχής, χωρίς να αναφέρεται σοβαρός τραυματισμός.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Κοζάνη: Αρκούδα σκότωσε 15 πρόβατα στο Λιβαδερό – Ζημιές στη κτηνοτροφική μονάδα

| 02/06/2026 -
Κοζάνη: Αρκούδα σκότωσε πρόβατα

Σε απόγνωση οι κτηνοτρόφοι από την επίθεση του θηρίου
Νέα σοβαρή επίθεση αρκούδας σημειώθηκε στο Λιβαδερό Σερβίων Κοζάνης, όπου κτηνοτροφική μονάδα υπέστη εκτεταμένες καταστροφές κατά τη διάρκεια της νύχτας, με αποτέλεσμα τον θάνατο 15 αιγοπροβάτων και τον σοβαρό τραυματισμό αρκετών ακόμη ζώων, ενώ το μαντρί υπέστη μεγάλες υλικές ζημιές.

Οι δύο κτηνοτρόφοι, πατέρας και γιος, αντίκρισαν το πρωί εικόνα ολοκληρωτικής καταστροφής, σε μονάδα που βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα έξω από το χωριό και σύμφωνα με το Kozanimedia η επίθεση σημειώθηκε τις νυχτερινές ώρες, αφήνοντας πίσω της σοβαρές απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο και σχεδόν κατεστραμμένες εγκαταστάσεις.

Άμεσα ειδοποιήθηκε ο ΕΛΓΑ, κλιμάκιο του οποίου αναμένεται να μεταβεί στην περιοχή για την καταγραφή των ζημιών και την αποτίμηση της καταστροφής.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Κυνολογικός Όμιλος Ελλάδος: Νέα διοίκηση ανέδειξαν οι αρχαιρεσίες

| 02/06/2026 -
Κυνολογικός Όμιλος Ελλάδος - Αρχαιρεσίες
Τα μέλη ενέκριναν τον απολογισμό της περασμένης χρονιάς και ανέδειξαν τα νέα όργανα διοίκησης
Με τη μεγαλύτερη προσέλευση των τελευταίων ετών ολοκληρώθηκαν σήμερα, Κυριακή 31 Μαΐου 2026, οι εργασίες της Γενικής Συνέλευσης του Κυνολογικού Ομίλου Ελλάδος.

Στη συνέλευση συμμετείχαν περισσότερα από 400 μέλη, τα οποία ενέκριναν ομόφωνα τον διοικητικό και οικονομικό απολογισμό της περασμένης χρονιάς.

Ακολούθησε η διαδικασία των αρχαιρεσιών για την ανάδειξη του νέου προεδρείου, με τον νυν πρόεδρο Δ. Γκουζούνα να αναδεικνύεται πρώτος σε ψήφους, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 300.

Τα αποτελέσματα:
Για το Διοικητικό Συμβούλιο πρώτος σε ψήφους αναδείχθηκε ο Δημήτρης Γκουζούνας με 316 ψήφους.
Ακολούθησαν οι Χρήστος Ψυχάρης (265),
Παντελής Τερζής (236),
Μιχάλης Παπαδάτος (227),
Σωτηρία Αδραμιτλή (217),
Μάνος Ματσάκης (194),
Βασίλειος Ανδριανόπουλος (146)
Δημήτρης Λυμπέρης (86).

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή εκλέχθηκαν οι:
Μιχάλης Αβραμίδης και Κωνσταντίνος Σβεστονώφ με 204 ψήφους έκαστος,
καθώς και ο Αθανάσιος Κολλάρας με 178 ψήφους.


Για την Πειθαρχική Επιτροπή εκλέχθηκαν ο Βασίλης Παλάσκας με 229 ψήφους
και ο Φίλιππος Παναγόπουλος με 197 ψήφους.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

3 Ιουνίου 2026 · 08:21
Ασπροπόταμος: Έπιναν τσίπουρα στη πλατεία και ξαφνικά είδαν την αρκούδα να περνά δίπλα τους

Αντιμέτωποι με ένα αιφνίδιο σκηνικό βρέθηκαν παραθεριστές στο Στεφάνι Ασπροποτάμου.

Καθώς απολάμβαναν το τσίπουρό τους στην πλατεία του χωριού, μια μεγαλόσωμη αρκούδα έκανε τη δική της… απρόσμενη εμφάνιση.

Μια εντυπωσιακή αλλά και σπάνια στιγμή που σίγουρα θα μείνει αξέχαστη σε όσους τη βίωσαν.

Το μεγαλόσωμο ζώο κράτησε τις αποστάσεις και χάρισε στους παραθεριστές μια ιστορία που θα διηγούνται για καιρό.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Επίθεση λύκου στο Μουρίκι Βοιωτίας: Τραυματίστηκε 70χρονος κτηνοτρόφος
3 Ιουνίου 2026

Σοβαρό περιστατικό με επίθεση λύκου σε κοπάδι προβάτων και κατσικιών σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα κοντά στο Μουρίκι Βοιωτίας, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός 70χρονου κτηνοτρόφου.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο λύκος επιτέθηκε στο κοπάδι και ο κτηνοτρόφος προσπάθησε να τον απωθήσει, προκειμένου να προστατεύσει τα ζώα του. Τότε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο λύκος στράφηκε και προς τον ίδιο τον κτηνοτρόφο.
Μέσα στην αναστάτωση, τα πρόβατα και τα κατσίκια άρχισαν να κινούνται πανικόβλητα προς διάφορες κατευθύνσεις. Το φοβισμένο κοπάδι παρέσυρε τον 70χρονο, ο οποίος έπεσε στο έδαφος και τραυματίστηκε σοβαρά, καθώς υπέστη κάταγμα στη λεκάνη.
Ο κτηνοτρόφος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Θήβας, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκε για περίπου μία εβδομάδα. Η κατάσταση της υγείας του είναι καλή και, σύμφωνα με τις πληροφορίες . χθες πήρε εξιτήριο.
Παρότι ο ίδιος φέρεται να ήθελε να μιλήσει για το περιστατικό, οι συγγενείς του δεν επέτρεψαν, στην παρούσα φάση, να γίνει επικοινωνία μαζί του.
Επίθεση λύκου στο Μουρίκι Βοιωτίας: Τι λέει ο πρόεδρος του Κ.Σ. Θήβας
Για το περιστατικό μίλησε στο iHunt.gr ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Θήβας, κ. Στάμος Σακάτης ο οποίος ανέφερε ότι πρόκειται για ένα ακόμη συμβάν με λύκο στην περιοχή.
Όπως είπε, το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί πρώτα επιθέσεις σε σκυλιά, με πέντε κυνηγόσκυλα να έχουν χαθεί, σύμφωνα με καταγραφές στο βιβλίο συμβάντων της θηροφυλακής. Πλέον, όπως τόνισε, καταγράφεται και περιστατικό με τραυματισμό κτηνοτρόφου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο λύκος επιτέθηκε στον κτηνοτρόφο, εκείνος προσπάθησε να τον αποφύγει και, μέσα στον πανικό, τα ζώα τον παρέσυραν, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στη λεκάνη.
Ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Θήβας υπογράμμισε ότι τα τελευταία χρόνια οι επιθέσεις λύκων έχουν αυξηθεί αισθητά. Όπως ανέφερε, πριν από περίπου 15 χρόνια είχαν καταγραφεί οι πρώτες εμφανίσεις λύκων στην περιοχή και οι πρώτες μεγάλες ζημιές σε κτηνοτροφικό κεφάλαιο. Σήμερα, όμως, η κατάσταση φαίνεται να έχει επιδεινωθεί, καθώς, όπως σημείωσε, πλέον δεν καταγράφονται μόνο ζημιές σε ζώα, αλλά και περιστατικό τραυματισμού ανθρώπου.
«Τα πράγματα έχουν ξεφύγει»
Ο κ. Στάμου ανέφερε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν μόνο μεμονωμένα ζώα, αλλά και αγέλες λύκων. Για το συγκεκριμένο περιστατικό, πάντως, έκανε λόγο για έναν πολύ μεγάλο μοναχικό λύκο, τον οποίο στην περιοχή αποκαλούν «μονόλυκο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα μεγαλόσωμο ζώο, το οποίο κινείται μόνο του και δεν δείχνει να φοβάται εύκολα. Όπως ανέφερε, ο λύκος κυκλοφορεί στην περιοχή μεταξύ Θήβας και Μουρικίου και έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία.
Ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Θήβας τόνισε επίσης ότι η περιοχή όπου σημειώθηκε το περιστατικό βρίσκεται κοντά στον Άγιο Σώστη, ένα σημείο που επισκέπτονται παιδιά, γυναίκες και περιπατητές. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, εάν ένα αντίστοιχο περιστατικό συνέβαινε σε άνθρωπο χωρίς την εμπειρία του συγκεκριμένου κτηνοτρόφου, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ χειρότερα.
Αναφορές και για λύκους στην Κωπαΐδα
Στη συζήτηση έγινε αναφορά και σε καταγραφές λύκων στην Κωπαΐδα, αλλά και στην εμφάνιση τσακαλιών. Όπως επισημάνθηκε, λόγω της παρουσίας πολλών αγριογούρουνων στις καλλιεργούμενες εκτάσεις, οι λύκοι έχουν μετακινηθεί από τα ορεινά προς πιο πεδινές περιοχές, φτάνοντας ακόμη και κοντά σε χωριά.
Ο κ. Σακάτης ανέφερε ότι έχουν καταγραφεί και τροχαία ατυχήματα σε συγκεκριμένα περάσματα, όπως στη διασταύρωση των Βαγίων, γεγονός που δείχνει ότι τα άγρια ζώα κινούνται πλέον συχνά σε περιοχές με ανθρώπινη δραστηριότητα.
Ανάγκη για επίσημη καταγραφή των περιστατικών
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη να καταγράφονται όλα τα περιστατικά επιθέσεων λύκων, είτε αφορούν κτηνοτροφικά ζώα είτε κυνηγόσκυλα. Όπως τονίστηκε, οι κυνηγοί και οι κτηνοτρόφοι πρέπει να ενημερώνουν τους θηροφύλακες, ώστε τα περιστατικά να καταγράφονται και να διαβιβάζονται στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Κυνηγετικού Συλλόγου Θήβας, μόνο μέσα από επίσημες καταγραφές μπορεί να υπάρξει σαφής εικόνα του προβλήματος και να ενημερωθούν σωστά οι αρμόδιες αρχές. Όπως είπε, άλλο είναι οι προφορικές αναφορές και άλλο η τεκμηριωμένη καταγραφή.
Το περιστατικό στο Μουρίκι Βοιωτίας επαναφέρει στο προσκήνιο την ανησυχία των κτηνοτρόφων για τις επιθέσεις λύκων σε κοπάδια, αλλά και για τους κινδύνους που δημιουργούνται πλέον και για τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά στην ύπαιθρο.
Να σημειώσουμε ότι το περιστατικό αυτό έγινε μερικές μόνο ημέρες μετά την επίθεση λύκου σε γυναίκα κτηνοτρόφο στην Μαγούλα Δωρίδας και φυσικά επαναφέρει στο προσκήνιο την ανησυχία των κτηνοτρόφων για τις επιθέσεις λύκων σε κοπάδια, αλλά και για τους κινδύνους που δημιουργούνται πλέον και για τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά στην ύπαιθρο

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Ορτύκι: Στο μικροσκόπιο της Κομισιόν το κυνήγι του – Η απάντηση των Κυνηγετικών Οργανώσεων
5 Ιουνίου 2026

Το κυνήγι του ορτυκιού μπαίνει πλέον στο επίκεντρο μιας σοβαρής ευρωπαϊκής συζήτησης, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει την κατάσταση διατήρησης του είδους και τη βιωσιμότητα της θήρας του. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο χώρες με μεγάλη κυνηγετική παράδοση στο ορτύκι, αλλά συνολικά τα κράτη-μέλη όπου το είδος αποτελεί νόμιμο θηρεύσιμο είδος και μέρος της ετήσιας κυνηγετικής δραστηριότητας.

Η συζήτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς το ορτύκι παραμένει ένα από τα πιο αγαπητά μεταναστευτικά θηράματα για χιλιάδες κυνηγούς. Την ώρα που σε ευρωπαϊκό επίπεδο εξετάζονται πιθανές αυστηρότερες προσεγγίσεις, η ελληνική κυνηγετική πλευρά επιχειρεί να απαντήσει με τον μόνο τρόπο που μπορεί να σταθεί θεσμικά: με οργανωμένη παρακολούθηση, ηλεκτρονική κάρπωση και πραγματικά στοιχεία από το πεδίο.


Σύμφωνα με πρόσφατο τεχνικό υλικό που αφορά την κατάσταση διατήρησης του Common Quail, δηλαδή του κοινού ορτυκιού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει στο τραπέζι ακόμη και την ανάγκη προσωρινής απαγόρευσης της θήρας του είδους, επικαλούμενη ανησυχίες για τη βιωσιμότητα της κάρπωσης και για πληθυσμιακές μειώσεις. Στο ίδιο πλαίσιο, ωστόσο, δεν υπήρξε συναίνεση, με τα κράτη-μέλη να καλούνται να τεκμηριώσουν εναλλακτικά μέτρα ή μειώσεις κάρπωσης.


Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για το Κυνήγι και τη Διατήρηση, FACE, ανακοίνωσε στις 29 Μαΐου 2026 την πρώτη ταυτόχρονη επιστημονική παρακολούθηση ορτυκιού από κυνηγετικές οργανώσεις σε έξι ευρωπαϊκές χώρες: Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Πρόκειται για πιλοτικό πρόγραμμα που στοχεύει στη συλλογή ακριβέστερων δεδομένων για την κατάσταση των πληθυσμών του είδους στην Ευρώπη.

Η πρωτοβουλία της FACE δείχνει τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τα μεταναστευτικά θηράματα. Η υπεράσπιση της νόμιμης θήρας δεν μπορεί πλέον να βασίζεται μόνο στην εμπειρία ή στην παράδοση. Χρειάζεται συμμετοχή σε επιστημονικά πρωτόκολλα, συγκέντρωση στοιχείων και δυνατότητα παρουσίασης τεκμηριωμένης εικόνας απέναντι σε ευρωπαϊκά όργανα, επιτροπές και διαδικασίες αξιολόγησης.

Η ελληνική απάντηση με καταγραφές και σκύλους φέρμας
Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η ελληνική κυνηγετική πλευρά. Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος ετοιμάζει πρόγραμμα καταγραφής πληθυσμού ορτυκιού με τη συμμετοχή κυνηγών και σκύλων φέρμας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη Γενική Συνέλευση της Δ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος, το πρόγραμμα προβλέπει συστηματικές καταμετρήσεις σε 21 επιλεγμένα τετράγωνα σε όλη τη χώρα, κατά την αναπαραγωγική περίοδο τον Μάιο και πριν από τη μετανάστευση τον Αύγουστο. Οι κυνηγοί θα συμμετέχουν ως εκπαιδευμένοι καταμετρητές πεδίου, αξιοποιώντας τη γνώση τους, κατάλληλους σκύλους φέρμας και συσκευές GPS, βάσει τυποποιημένου πρωτοκόλλου.

Η αναφορά στους σκύλους φέρμας έχει ιδιαίτερη αξία. Δεν πρόκειται για μια τυπική παρατήρηση, αλλά για πρακτική αξιοποίηση της κυνηγετικής γνώσης στο πεδίο. Οι έμπειροι κυνηγοί και οι κατάλληλοι σκύλοι μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ανίχνευση παρουσίας του είδους, ενώ η χρήση GPS αφορά την ακριβή αποτύπωση των διαδρομών και των σημείων καταγραφής. Με αυτόν τον τρόπο, η εμπειρία της κυνηγετικής κοινότητας μετατρέπεται σε μετρήσιμο στοιχείο.

Η τοποθέτηση του Νίκου Σταθόπουλου
Σύμφωνα με την τοποθέτηση του Προέδρου της Δ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος, κ. Νίκου Σταθόπουλου, στη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας, η ευρωπαϊκή πίεση για τα μεταναστευτικά είδη είναι έντονη και απαιτεί αξιόπιστα δεδομένα. Στο ίδιο πλαίσιο, η ηλεκτρονική κάρπωση, τα προγράμματα παρακολούθησης για το ορτύκι και η συλλογή στοιχείων πεδίου παρουσιάζονται ως βασικά εργαλεία για τη θωράκιση της ετήσιας Ρυθμιστικής Απόφασης και για την τεκμηριωμένη απάντηση σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της κυνηγετικής δραστηριότητας.

Η δουλειά των Κυνηγετικών Οργανώσεων
Αυτό είναι και το κεντρικό σημείο της υπόθεσης. Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις δεν περιορίζονται σε ανακοινώσεις διαμαρτυρίας. Η ΚΣΕ, οι Ομοσπονδίες και οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι καλούνται να κάνουν μια δύσκολη, αλλά απολύτως αναγκαία δουλειά: να οργανώσουν καταγραφές, να εκπαιδεύσουν ανθρώπους, να στηρίξουν τη δήλωση κάρπωσης, να συλλέξουν στοιχεία και να τα αξιοποιήσουν θεσμικά. Αυτή η διαδικασία είναι που μπορεί να διατηρήσει το κυνήγι του ορτυκιού μέσα σε ένα όλο και πιο απαιτητικό ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Το ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι σαφές. Η Οδηγία για τα Πτηνά αναγνωρίζει τη νομιμότητα του κυνηγιού άγριων πτηνών ως μορφή βιώσιμης χρήσης και επιτρέπει τη θήρα ειδών του Παραρτήματος ΙΙ, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή γίνεται με τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο την επιβίωσή τους.


Άρα, η συζήτηση για το ορτύκι δεν είναι απλώς «υπέρ ή κατά του κυνηγιού». Είναι συζήτηση για το αν η κάθε χώρα μπορεί να αποδείξει ότι η θήρα ασκείται με κανόνες, ότι η κάρπωση παρακολουθείται και ότι οι πληθυσμοί αξιολογούνται με αξιόπιστη μεθοδολογία. Χωρίς αυτά τα στοιχεία, οι αποφάσεις κινδυνεύουν να ληφθούν με βάση τις δυσμενέστερες παραδοχές.

Τι σημαίνει αυτό για τους Έλληνες κυνηγούς
Για τους Έλληνες κυνηγούς, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Το ορτύκι, όπως και άλλα μεταναστευτικά είδη, δεν μπορεί πλέον να θεωρείται αυτονόητο στο πλαίσιο της ετήσιας Ρυθμιστικής. Η διατήρηση της νόμιμης θήρας του θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη συμμετοχή της κυνηγετικής κοινότητας σε αξιόπιστα προγράμματα καταγραφής και από τη συνέπεια στην ηλεκτρονική δήλωση κάρπωσης.

Η δουλειά που γίνεται σήμερα από τις Κυνηγετικές Οργανώσεις είναι, στην πράξη, μια προσπάθεια να περάσει το κυνήγι του ορτυκιού από την εποχή της γενικής εκτίμησης στην εποχή της τεκμηριωμένης διαχείρισης. Δεν αρκεί να λέγεται ότι υπάρχουν ορτύκια ή ότι η πίεση δεν είναι υπερβολική. Πρέπει να υπάρχουν στοιχεία, χάρτες, διαδρομές, καταγραφές, δηλώσεις κάρπωσης και επιστημονικά επεξεργάσιμα δεδομένα.

Το κυνήγι του ορτυκιού δεν απαγορεύεται σήμερα. Βρίσκεται όμως ξεκάθαρα σε φάση ευρωπαϊκής αξιολόγησης και πίεσης. Γι’ αυτό η προσπάθεια της ΚΣΕ, των Ομοσπονδιών και των Κυνηγετικών Συλλόγων έχει κρίσιμη σημασία. Αν η χώρα θέλει να υπερασπιστεί σοβαρά τη νόμιμη θήρα του είδους, πρέπει να μπορεί να παρουσιάσει αξιόπιστη εικόνα από το πεδίο.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Μόλυβδος στα κυνηγετικά φυσίγγια: Τι συζητά η Ευρώπη και τι πρέπει να ξέρουν οι κυνηγοί
5 Ιουνίου 2026

Το ζήτημα του μολύβδου στα κυνηγετικά πυρομαχικά παραμένει ανοιχτό σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μπαίνει ξανά στο προσκήνιο, καθώς η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για περιορισμούς στο πλαίσιο του κανονισμού REACH συνεχίζει να συζητείται στην αρμόδια επιτροπή. Για τους κυνηγούς, τους σκοπευτές, τα καταστήματα ειδών κυνηγίου και την αγορά φυσιγγίων, η υπόθεση δεν είναι θεωρητική. Μπορεί να επηρεάσει άμεσα το είδος των πυρομαχικών που θα χρησιμοποιούνται τα επόμενα χρόνια, το κόστος, τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών επιλογών και τη χρήση παλαιότερων όπλων.

Σύμφωνα με τη FACE, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για το Κυνήγι και τη Διατήρηση, η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για περιορισμό του μολύβδου στα πυρομαχικά παραμένει υπό συζήτηση στην επιτροπή REACH, με τελευταία συνεδρίαση στις 29 Απριλίου 2026. Η υπόθεση, επομένως, δεν έχει κλείσει οριστικά, αλλά βρίσκεται σε φάση διαμόρφωσης κρίσιμων λεπτομερειών.


Το σημαντικότερο στοιχείο των τελευταίων μηνών είναι ότι η συζήτηση φαίνεται να έχει περιοριστεί κυρίως στα σκάγια μολύβδου για κυνηγετική χρήση με λειόκαννα όπλα. Η FACE είχε αναφέρει τον Απρίλιο του 2026 ότι, σε προηγούμενη συνεδρίαση της επιτροπής REACH, έγινε σαφές πως οι σφαίρες θα αφαιρούνταν από το πεδίο εφαρμογής της τρέχουσας πρότασης, με το υπό συζήτηση κείμενο να αφορά πλέον τα μολύβδινα σκάγια.


Παράλληλα, μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές που αναφέρθηκαν τον Απρίλιο του 2026 είναι η επέκταση της μεταβατικής περιόδου για τη χρήση μολύβδινων σκαγιών στο κυνήγι από τα τρία στα πέντε έτη. Η αλλαγή αυτή δείχνει ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αναγνωρίζουν, τουλάχιστον εν μέρει, πως μια τέτοια μετάβαση δεν μπορεί να γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη.

Τι σημαίνει πρακτικά για τον κυνηγό
Για τον κυνηγό, η ουσία βρίσκεται ακριβώς εδώ. Η συζήτηση δεν αφορά μόνο το αν ο μόλυβδος πρέπει να περιοριστεί για περιβαλλοντικούς λόγους. Αφορά και το πώς μπορεί να γίνει η μετάβαση με τρόπο ρεαλιστικό, χωρίς να δημιουργηθούν αδιέξοδα στην πράξη. Τα εναλλακτικά υλικά, όπως ο χάλυβας ή άλλα μη μολύβδινα σκάγια, έχουν διαφορετική συμπεριφορά, διαφορετικές πιέσεις, διαφορετική βλητική απόδοση και διαφορετικές απαιτήσεις από το όπλο και το φυσίγγι.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το ζήτημα των παλαιότερων λειόκαννων όπλων. Πολλά κυνηγετικά όπλα που χρησιμοποιούνται ακόμη στην Ελλάδα δεν έχουν σχεδιαστεί εξαρχής για χρήση ατσάλινων σκαγιών υψηλής απόδοσης. Αυτό σημαίνει ότι οι κυνηγοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να ακολουθούν τις οδηγίες των κατασκευαστών, των οπλουργών και των επίσημων προδιαγραφών κάθε φυσιγγίου. Η επιλογή μη μολύβδινων πυρομαχικών δεν είναι απλή αντικατάσταση «ίδιο φυσίγγι, άλλο υλικό». Είναι τεχνική αλλαγή που απαιτεί γνώση.

Από τους υγροτόπους στη γενικότερη συζήτηση
Ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει απαγόρευση χρήσης μολύβδινων σκαγιών μέσα ή γύρω από υγροτόπους. Ο σχετικός κανονισμός εκδόθηκε το 2021 και εφαρμόζεται από το 2023, με στόχο τη μείωση των κινδύνων για τα υδρόβια πτηνά και το περιβάλλον. Η νέα συζήτηση είναι ευρύτερη, καθώς αφορά περιορισμούς πέρα από το πλαίσιο των υγροτόπων.

Από την άλλη πλευρά, περιβαλλοντικές οργανώσεις πιέζουν για αυστηρότερη και ταχύτερη απαγόρευση. Η BirdLife Europe, για παράδειγμα, επέκρινε τον Φεβρουάριο του 2026 την αναθεωρημένη πρόταση της Επιτροπής, θεωρώντας ότι η αφαίρεση των σφαιρών μολύβδου από το πεδίο εφαρμογής αποδυναμώνει το μέτρο.


Αυτό δείχνει ότι η τελική ισορροπία δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Από τη μία πλευρά υπάρχουν οι περιβαλλοντικές και υγειονομικές ανησυχίες για τον μόλυβδο. Από την άλλη, υπάρχουν σοβαρά πρακτικά ζητήματα για τη θήρα, τη σκοποβολή, την αγορά πυρομαχικών, τα παλαιότερα όπλα, τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών και το κόστος για τον τελικό χρήστη.

Η ανάγκη για ρεαλιστική μετάβαση
Η FACE υποστηρίζει ότι μια τέτοια μετάβαση πρέπει να γίνει με ρεαλιστικούς όρους, επαρκείς μεταβατικές περιόδους και αναγνώριση των τεχνικών δυσκολιών που υπάρχουν στην πράξη. Η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο του 2025 είχε επικεντρωθεί ακριβώς στις επιπτώσεις του περιορισμού για το κυνήγι, τη σκοποβολή και τους σχετικούς κλάδους, αλλά και στην ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

Για τους Έλληνες κυνηγούς, το μήνυμα είναι ότι οι εξελίξεις πρέπει να παρακολουθούνται σοβαρά, χωρίς πανικό αλλά και χωρίς εφησυχασμό. Ο μόλυβδος στα φυσίγγια βρίσκεται σε ευρωπαϊκή τροχιά περιορισμών. Αυτό δεν σημαίνει ότι αλλάζουν όλα αύριο το πρωί. Σημαίνει, όμως, ότι η αγορά, οι κυνηγοί και οι οργανώσεις πρέπει να προετοιμαστούν για μια σταδιακή μετάβαση.

Η προετοιμασία αυτή αφορά πολλά επίπεδα. Οι κυνηγοί θα χρειαστεί να ενημερωθούν για το ποια φυσίγγια είναι κατάλληλα για τα όπλα τους. Τα καταστήματα θα πρέπει να μπορούν να εξηγήσουν με ακρίβεια τις διαφορές ανάμεσα στα υλικά. Οι οπλουργοί θα έχουν σημαντικό ρόλο στον έλεγχο παλαιότερων όπλων. Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις θα πρέπει να συμμετέχουν ενεργά στη διαβούλευση, ώστε να υπερασπιστούν μια μετάβαση που να είναι εφαρμόσιμη και όχι τιμωρητική.

Το ζήτημα του μολύβδου δεν είναι απλώς τεχνικό. Είναι μέρος μιας μεγαλύτερης αλλαγής στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη θήρα, τη διαχείριση της άγριας ζωής και την περιβαλλοντική πολιτική. Όπως συμβαίνει και με τα μεταναστευτικά είδη, οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται με αυστηρότερο θεσμικό και επιστημονικό πλαίσιο. Όποιος συμμετέχει έγκαιρα στη συζήτηση, μπορεί να επηρεάσει τους όρους της μετάβασης. Όποιος μένει απλός παρατηρητής, κινδυνεύει να βρεθεί προ τετελεσμένων.


Το βέβαιο είναι ότι ο κυνηγός του αύριο θα χρειαστεί περισσότερη ενημέρωση, καλύτερη τεχνική γνώση και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα. Το κυνήγι δεν σταματά επειδή αλλάζουν τα υλικά. Αλλά για να συνεχιστεί χωρίς αχρείαστα προβλήματα, η μετάβαση πρέπει να γίνει με σοβαρότητα, χρόνο, τεκμηρίωση και σεβασμό στην πραγματικότητα του πεδίου.

Συχνές ερωτήσεις για τον μόλυβδο στα φυσίγγια
Απαγορεύεται σήμερα ο μόλυβδος στα κυνηγετικά φυσίγγια;
Όχι γενικά. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύει ήδη περιορισμός για τη χρήση μολύβδινων σκαγιών μέσα ή γύρω από υγροτόπους. Η ευρύτερη πρόταση για περιορισμούς στα μολύβδινα σκάγια στο κυνήγι εξακολουθεί να βρίσκεται υπό συζήτηση στο πλαίσιο του κανονισμού REACH.

Τι συζητά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα μολύβδινα σκάγια;
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει περιορισμούς στη χρήση μολύβδινων σκαγιών στα κυνηγετικά πυρομαχικά. Σύμφωνα με τις τελευταίες ενημερώσεις της FACE, η συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως στα σκάγια μολύβδου για λειόκαννα όπλα, ενώ οι σφαίρες φαίνεται να έχουν αφαιρεθεί από την τρέχουσα πρόταση.

Πότε μπορεί να εφαρμοστούν οι νέοι περιορισμοί;
Δεν υπάρχει ακόμη τελική απόφαση. Στη συζήτηση έχει αναφερθεί μεταβατική περίοδος έως πέντε ετών για τα μολύβδινα σκάγια στο κυνήγι, όμως το τελικό χρονοδιάγραμμα θα εξαρτηθεί από την οριστική μορφή του ευρωπαϊκού κανονισμού.

Θα μπορώ να χρησιμοποιώ το παλιό μου κυνηγετικό όπλο;
Αυτό θα εξαρτηθεί από το όπλο και από το είδος των φυσιγγίων. Πολλά παλαιότερα λειόκαννα δεν είναι κατάλληλα για ατσάλινα σκάγια υψηλής απόδοσης. Ο κυνηγός πρέπει να ελέγχει τις προδιαγραφές του όπλου του και να συμβουλεύεται οπλουργό ή τον κατασκευαστή πριν χρησιμοποιήσει μη μολύβδινα πυρομαχικά.

Τα ατσάλινα σκάγια είναι ίδια με τα μολύβδινα;
Όχι. Τα ατσάλινα σκάγια έχουν διαφορετική πυκνότητα, διαφορετική βλητική συμπεριφορά και μπορεί να απαιτούν διαφορετική επιλογή γόμωσης, τσοκαρίσματος και απόστασης βολής. Δεν πρέπει να θεωρούνται απλή αντικατάσταση χωρίς ενημέρωση.

Θα αυξηθεί το κόστος των φυσιγγίων;
Είναι πιθανό η μετάβαση σε μη μολύβδινα πυρομαχικά να επηρεάσει το κόστος, ανάλογα με το υλικό, τη διαθεσιμότητα και την παραγωγή. Γι’ αυτό οι Κυνηγετικές Οργανώσεις ζητούν ρεαλιστικές μεταβατικές περιόδους και πρακτικά εφαρμόσιμες λύσεις.

Τι πρέπει να κάνει σήμερα ο κυνηγός;
Να παρακολουθεί τις επίσημες εξελίξεις, να μη βιαστεί να χρησιμοποιήσει ακατάλληλα φυσίγγια στο όπλο του, να ενημερωθεί από αξιόπιστες πηγές και να συμβουλευτεί οπλουργό για τη συμβατότητα του όπλου του με μη μολύβδινα πυρομαχικά.

Γιατί είναι σημαντική η παρέμβαση των Κυνηγετικών Οργανώσεων;
Επειδή η μετάβαση σε νέα υλικά δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά και τεχνικό, οικονομικό και πρακτικό θέμα για χιλιάδες κυνηγούς. Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις μπορούν να πιέσουν για ρεαλιστικές λύσεις, επαρκή χρόνο προσαρμογής και αναγνώριση των ιδιαιτεροτήτων των παλαιότερων όπλων και της αγοράς φυσιγγίων.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

FACE: Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η συζήτηση για την Οδηγία για τα Πτηνά και τον ρόλο των κυνηγών
6 Ιουνίου 2026
Εκδήλωση της FACE στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την Οδηγία για τα Πτηνά

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου 2026 εκδήλωση της FACE για την Οδηγία για τα Πτηνά, με τη συμμετοχή ευρωβουλευτών, εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και φορέων από τον χώρο της διατήρησης της φύσης.

Η εκδήλωση είχε τίτλο «Conservation, Science and Policy: Shaping the Next Steps for the Birds Directive» και επικεντρώθηκε στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τα πτηνά, στη σημασία της επιστημονικής τεκμηρίωσης και στον ρόλο της συνεργασίας μεταξύ θεσμών, τοπικών κοινωνιών και ενδιαφερόμενων φορέων.


Σύμφωνα με τη FACE, η συζήτηση πραγματοποιήθηκε σε μια κρίσιμη περίοδο, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη το λεγόμενο «stress test» των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη φύση. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται πώς μπορεί να διασφαλιστεί πιο αποτελεσματική, αποδοτική και εφαρμόσιμη υλοποίηση της νομοθεσίας στα κράτη-μέλη.

Στο επίκεντρο η εφαρμογή της Οδηγίας για τα Πτηνά
Οι συμμετέχοντες συζήτησαν πρακτικούς τρόπους βελτίωσης των αποτελεσμάτων στο πλαίσιο της Οδηγίας για τα Πτηνά. Μεταξύ των θεμάτων που τέθηκαν ήταν η αξιόπιστη παρακολούθηση των πληθυσμών, τα στοχευμένα μέτρα διατήρησης, η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ θεσμών και τοπικών φορέων, καθώς και η βελτίωση των οικοτόπων.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ανάγκη οι πολιτικές διατήρησης να βασίζονται στην επιστήμη, αλλά και να μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη. Η FACE τονίζει ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας προϋποθέτει συνεργασία με όσους δραστηριοποιούνται καθημερινά στην ύπαιθρο.

Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Andrea Vettori, Προϊστάμενος Μονάδας για τη Διατήρηση της Φύσης στη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος, υπογράμμισε ότι η Οδηγία για τα Πτηνά λειτουργεί επειδή βασίζεται στην επιστήμη, παρέχει ευελιξίες, δημιουργεί συνεργασίες και επιτρέπει το βιώσιμο κυνήγι.

Όπως σημείωσε, στο πλαίσιο του stress test ζητείται η συμβολή όλων των ενδιαφερόμενων φορέων, ώστε να εντοπιστεί τι λειτουργεί καλά, πού υπάρχει περιττή πολυπλοκότητα και με ποιους τρόπους μπορεί να βελτιωθεί η εφαρμογή της νομοθεσίας στο πεδίο.

Η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κυνηγετικό κόσμο, καθώς συνδέει τη διατήρηση της φύσης με την επιστημονική τεκμηρίωση, τη βιώσιμη χρήση και την πρακτική εφαρμογή των κανόνων.

Αναφορά στις τοπικές πρακτικές και την αγροτική κληρονομιά
Ο ευρωβουλευτής Eric Sargiacomo από τη Γαλλία αναφέρθηκε στη σημασία της αναγνώρισης των τοπικών πρακτικών και της αγροτικής κληρονομιάς στο ευρύτερο πλαίσιο της διατήρησης.

Ως παράδειγμα ανέφερε το παραδοσιακό κυνήγι της φάσσας στη νοτιοδυτική Γαλλία, γνωστό τοπικά ως palombe, το οποίο, σύμφωνα με την τοποθέτησή του, ασκείται για περισσότερα από 600 χρόνια στις περιοχές Landes

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι κανόνες για τη βιοποικιλότητα πρέπει να αναγνωρίζουν τον ρόλο των τοπικών κοινοτήτων και να λειτουργούν με τρόπο που μπορεί να εφαρμοστεί από τους ανθρώπους της υπαίθρου.

Ο ρόλος των κυνηγών στη διατήρηση των ειδών και των οικοτόπων
Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν επίσης παραδείγματα συμμετοχής κυνηγών και κυνηγετικών οργανώσεων σε δράσεις παρακολούθησης ειδών και διαχείρισης οικοτόπων.

Ο Carlos Sánchez, από το Fundación Artemisan της Ισπανίας, αναφέρθηκε στη συμβολή των κυνηγών στη συλλογή δεδομένων και στη διαχείριση οικοτόπων για είδη όπως το κοινό ορτύκι, το ευρωπαϊκό τρυγόνι και η κοκκινοπέρδικα.

Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της προσαρμοστικής διαχείρισης κάρπωσης, δηλαδή της λήψης αποφάσεων με βάση δεδομένα, παρακολούθηση και αξιολόγηση των πραγματικών συνθηκών στο πεδίο.

Παρέμβαση από BirdLife και αναφορά στην αποκατάσταση της φύσης
Στη συζήτηση συμμετείχε και ο Ariel Brunner, Περιφερειακός Διευθυντής της BirdLife Europe and Central Asia, ο οποίος αναφέρθηκε στα αποτελέσματα της Οδηγίας για τα Πτηνά στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με την παρέμβασή του, η Οδηγία συνέβαλε στην ανάκαμψη ειδών που παλαιότερα ήταν σπάνια, ενώ αποτελεί έναν κοινωνικό συμβιβασμό γύρω από το κυνήγι και τη διαχείριση των άγριων ειδών.

Παράλληλα, έθεσε ως προτεραιότητα την ταχεία και σωστή εφαρμογή του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αποκατάσταση της Φύσης, με έμφαση στην επαναφορά των μικρών θηραμάτων στην ύπαιθρο και στην αποκατάσταση των υγροτόπων.

Η διεθνής διάσταση των μεταναστευτικών πτηνών
Η Gia Paola, από το Ducks Unlimited Canada, ανέδειξε τη διεθνή διάσταση της διατήρησης των μεταναστευτικών πτηνών, σημειώνοντας ότι τα πτηνά δεν γνωρίζουν σύνορα και συνδέουν χώρες και ηπείρους.

Η παρέμβασή της επικεντρώθηκε στην αξία της διατήρησης και αποκατάστασης οικοτόπων, ιδιαίτερα των υγροτόπων, καθώς και στη σημασία των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων που βασίζονται σε επιστημονική ιεράρχηση προτεραιοτήτων.

Η FACE ζητά εφαρμόσιμες λύσεις με επιστημονική βάση
Η FACE αναφέρει ότι θα συνεχίσει να συμμετέχει στον διάλογο με τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους ενδιαφερόμενους φορείς, με στόχο την αποτελεσματική εφαρμογή της Οδηγίας για τα Πτηνά και της ευρύτερης ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη φύση.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει την ανάγκη για προσεγγίσεις επιστημονικά τεκμηριωμένες, αναλογικές και εφαρμόσιμες, οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν τα αποτελέσματα διατήρησης και να βελτιώσουν την εφαρμογή στο πεδίο.

Για τους κυνηγούς της Ευρώπης, η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέδειξε ότι η βιώσιμη κυνηγετική δραστηριότητα συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση των οικοτόπων, την επιστημονική παρακολούθηση και τη συμμετοχή των ανθρώπων της υπαίθρου στη διαχείριση της φύση

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Ρυθμιστική Θήρας: Γιατί δεν είναι πλέον δεδομένη για τους κυνηγούς
6 Ιουνίου 2026
Κυνηγός με σκύλο στο πεδίο για άρθρο σχετικά με τη Ρυθμιστική Θήρας και τη νόμιμη κυνηγετική δραστηριότητα

Για πολλά χρόνια οι κυνηγοί περιμέναμε τη Ρυθμιστική Θήρας σχεδόν με τον ίδιο τρόπο: σαν μια ετήσια διαδικασία που, λίγο ή πολύ, θα ερχόταν να επιβεβαιώσει όσα ξέραμε. Ημερομηνίες, είδη, όρια κάρπωσης, μικρές αλλαγές, κάποιες συζητήσεις, κάποιες ενστάσεις και μετά η κυνηγετική περίοδος ξεκινούσε.

Αυτή η εποχή όμως τελειώνει.

Η Ρυθμιστική Θήρας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια τυπική απόφαση που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Το ευρωπαϊκό περιβάλλον αλλάζει, οι πιέσεις στα μεταναστευτικά είδη αυξάνονται και οι αποφάσεις για τη θήρα απαιτούν πλέον τεκμηρίωση. Όχι γενικές εκτιμήσεις. Όχι «έτσι γινόταν πάντα». Όχι απλές διαβεβαιώσεις. Δεδομένα.

Αυτό ήταν, κατά τη γνώμη μου, το πιο ουσιαστικό μήνυμα που βγήκε από την τοποθέτηση του Προέδρου της Δ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος, κ. Νίκου Σταθόπουλου, στη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας. Η Ρυθμιστική πρέπει πλέον να στηρίζεται στην παρακολούθηση, στην αξιολόγηση και στην προσαρμογή. Δηλαδή σε μια σύγχρονη λογική διαχείρισης και όχι σε μια στατική ετήσια επανάληψη.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί καθαρά: αν δεν έχουμε στοιχεία, θα αποφασίζουν άλλοι για εμάς.

Το βλέπουμε ήδη στα μεταναστευτικά είδη. Για το τρυγόνι εφαρμόζεται αυστηρό εθνικό όριο 36.000 πουλιών, με μείωση 87,4% της κάρπωσης σε σχέση με τη βάση αναφοράς και με άμεσο κλείσιμο της θήρας μέσω της εφαρμογής. Για την κυνηγόπαπια και το σφυριχτάρι, η ελληνική πλευρά προσπαθεί να τεκμηριώσει ότι η χώρα μας έχει κυρίως ρόλο περιοχής μετανάστευσης και διαχείμασης, άρα πρέπει να αξιολογείται με βάση τον πραγματικό της ρόλο.

Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι η νέα πραγματικότητα.
Η δήλωση κάρπωσης, λοιπόν, δεν είναι αγγαρεία. Δεν είναι «άλλη μια εφαρμογή». Δεν είναι κάτι που κάνουμε για να μας ενοχλούν λιγότερο. Είναι εργαλείο επιβίωσης της νόμιμης θήρας. Στην τοποθέτηση της Δ΄ ΚΟΣΕ ειπώθηκε με απόλυτη σαφήνεια ότι χωρίς τη συλλογή αυτών των δεδομένων, οι αποφάσεις για το μέλλον μας θα λαμβάνονται από άλλους, με βάση τις χειρότερες δυνατές υποθέσεις.

Αν αυτό δεν το καταλάβουμε όλοι, τότε θα έχουμε χάσει το παιχνίδι πριν καν αρχίσει.

Ο κυνηγός πρέπει να πάψει να βλέπει τον εαυτό του μόνο ως αποδέκτη της Ρυθμιστικής. Δεν είναι απλώς αυτός που περιμένει να δει τι θα επιτραπεί και τι θα απαγορευτεί. Είναι μέρος της διαδικασίας που μπορεί να στηρίξει τη νόμιμη θήρα. Με τη δήλωση κάρπωσης, με τη συμμετοχή σε καταγραφές, με τη σωστή εικόνα από το πεδίο, ο κυνηγός δίνει πληροφορία. Και αυτή η πληροφορία, όταν συγκεντρώνεται σωστά, γίνεται στοιχείο. Το στοιχείο γίνεται τεκμηρίωση. Και η τεκμηρίωση μπορεί να γίνει επιχείρημα.

Αυτό ακριβώς δείχνει και το πρόγραμμα παρακολούθησης για το ορτύκι. Οι καταμετρήσεις σε 21 επιλεγμένα τετράγωνα σε όλη τη χώρα, με εκπαιδευμένους καταμετρητές πεδίου, κατάλληλους σκύλους και χρήση GPS βάσει τυποποιημένου πρωτοκόλλου, δείχνουν πώς η κυνηγετική εμπειρία μπορεί να μπει σε επιστημονική μεθοδολογία. Δεν μιλάμε πια για εντυπώσεις. Μιλάμε για οργανωμένη καταγραφή.

Και αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο σημείο για το μέλλον.

Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις δεν μπορούν πια να είναι μόνο φορείς διαμαρτυρίας. Πρέπει να είναι φορείς παραγωγής δεδομένων, τεκμηρίωσης, επιστημονικής παρουσίας και θεσμικής παρέμβασης. Η ΚΣΕ, οι Ομοσπονδίες και οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι έχουν μπροστά τους μια δύσκολη αποστολή: να οργανώσουν τη συμμετοχή των κυνηγών, να στηρίξουν τη θηροφυλακή, να αναπτύξουν εργαλεία καταγραφής και να αποδείξουν ότι η κυνηγετική κοινότητα δεν είναι πρόβλημα, αλλά μέρος της λύσης.

Η ίδια η λογική της Ρυθμιστικής πρέπει να αλλάξει. Όπως επισημάνθηκε στην παρουσίαση της Δ΄ ΚΟΣΕ, η Ρυθμιστική Απόφαση δεν μπορεί πλέον να είναι μια τυπική ετήσια διαδικασία. Πρέπει να στηρίζεται στην προσαρμοστική διαχείριση: παρακολούθηση, αξιολόγηση και προσαρμογή.

Με απλά λόγια, η Ρυθμιστική του αύριο δεν θα πρέπει να είναι απλώς ένας πίνακας με ημερομηνίες και όρια. Θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας συνεχούς διαδικασίας. Τι καταγράφηκε στο πεδίο; Ποια ήταν η πραγματική κάρπωση; Ποια είδη πιέζονται; Ποια είναι η εικόνα των βιοτόπων; Τι στοιχεία μπορούν να παρουσιαστούν στην Ευρώπη; Πώς τεκμηριώνουμε ότι η θήρα είναι νόμιμη, ελεγχόμενη και βιώσιμη;

Αυτά είναι τα ερωτήματα της νέας εποχής.

Και σε αυτή τη νέα εποχή, δεν περισσεύει κανείς. Ούτε ο κυνηγός που θεωρεί ότι «δεν βαριέσαι, ένας εγώ τι θα αλλάξω». Ούτε ο Σύλλογος που βλέπει τα δεδομένα ως δευτερεύον θέμα. Ούτε η Ομοσπονδία που περιορίζεται σε άμυνα. Ούτε η Πολιτεία που θυμάται τους κυνηγούς μόνο όταν τους χρειάζεται στο πεδίο.

Η νόμιμη θήρα για να σταθεί χρειάζεται σοβαρότητα, συμμετοχή και λογοδοσία. Χρειάζεται οργανώσεις που παράγουν έργο και κυνηγούς που αντιλαμβάνονται ότι κάθε δήλωση, κάθε καταγραφή, κάθε στοιχείο, μπορεί να παίξει ρόλο στην επόμενη απόφαση.

Η Ρυθμιστική Θήρας δεν είναι δεδομένη. Δεν θα τη σώσουν οι φωνές, ούτε οι αναρτήσεις οργής, ούτε οι εύκολες κουβέντες στα καφενεία και στα κοινωνικά δίκτυα. Θα τη στηρίξει η δουλειά στο πεδίο, η επιστημονική τεκμηρίωση, η θεσμική σοβαρότητα και η συμμετοχή του ίδιου του κυνηγού.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Επιχείρηση για αγριόχοιρους στην Αγία Παρασκευή Συβότων από την Ε’ ΚΟΗ
6 Ιουνίου 2026
Παγίδα για αγριόχοιρους στην Αγία Παρασκευή Συβότων στο πλαίσιο επιχείρησης της Ε’ ΚΟΗ

Συντονισμένη επιχείρηση για τον εγκλωβισμό, την ασφαλή μεταφορά και την απελευθέρωση δεκάδων αγριόχοιρων πραγματοποιήθηκε στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Παρασκευής Συβότων, στη Θεσπρωτία.

Η επιχείρηση οργανώθηκε από την Ε’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Ηπείρου, σε συνεργασία με την Επιθεώρηση Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας του ΥΠΕΝ, τις Δασικές Υπηρεσίες Θεσπρωτίας, την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας και τον Δήμο Ηγουμενίτσας.


Στόχος ήταν η απομάκρυνση αγριόχοιρων που κινούνταν για αρκετές εβδομάδες στην περιοχή, σε πολύ μικρή απόσταση από την παραλία της Αγίας Παρασκευής. Ανάμεσα στα ζώα υπήρχαν τόσο ενήλικοι αγριόχοιροι όσο και νεογέννητα, γεγονός που έκανε την επιχείρηση ιδιαίτερα απαιτητική.

Εντοπισμός με θερμικές κάμερες και ειδική παγίδα
Πριν από την επιχείρηση, έγινε εντοπισμός των σημείων στα οποία κινούνταν η αγέλη, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και τη νύχτα. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν θερμικές κάμερες που διαθέτει η Ε’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Ηπείρου.

Μετά την καταγραφή των κινήσεων των ζώων, αποφασίστηκε η τοποθέτηση ειδικής παγίδας με τηλεχειρισμό. Μέσω της παγίδας εγκλωβίστηκαν με ασφάλεια πολλά ζώα, ώστε να ακολουθήσει η μεταφορά τους.

Ασφαλής μεταφορά και απελευθέρωση σε ορεινό βιότοπο
Οι αγριόχοιροι μεταφέρθηκαν με ειδικό φορτηγό όχημα, χωρίς να τραυματιστεί κανένα από τα ζώα. Στη συνέχεια απελευθερώθηκαν σε ορεινό βιότοπο, μακριά από κατοικημένες περιοχές, σύμφωνα με τις υποδείξεις των αρμόδιων Δασικών Υπηρεσιών.

Η διαδικασία επιλέχθηκε ως η καλύτερη δυνατή εναλλακτική λύση για την απομάκρυνση των ζώων από περιοχή με έντονη ανθρώπινη παρουσία, περιορίζοντας τον κίνδυνο επαφής της άγριας πανίδας με την ανθρωπογενή δραστηριότητα.

Η θέση της Ε’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ηπείρου
Η Ε’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Ηπείρου τονίζει ότι η κυνηγετική οικογένεια δηλώνει παρούσα σε κάθε προσπάθεια προστασίας της άγριας πανίδας και διαχείρισης περιστατικών όπου ζώα προσεγγίζουν κατοικημένες ή τουριστικές περιοχές.

Παράλληλα, έχει θέσει το προσωπικό, τον εξοπλισμό και τις επιχειρησιακές δυνατότητές της στη διάθεση των συναρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, με στόχο την ασφαλή και υπεύθυνη αντιμετώπιση αντίστοιχων περιστατικών.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Οι λυκοι αφανιζουν τα κόκκινα ελάφια της Πάρνηθας: Έχουν απομείνει 35 – Πρόταση θήρευσης των λύκων από τον Λαζάρου Βασίλη

6/06/2026 -
Με μία πρωτοφανή πληθυσμιακή κατάρρευση βρίσκεται αντιμέτωπο ένα από τα πιο εμβληματικά είδη της Πάρνηθας, το κόκκινο ελάφι
Ένα αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής ταυτότητας του βουνού, το κόκκινο ελάφι όπου πριν από τουλάχιστον δέκα χρόνια ο αριθμός του ξεπερνούσε τα 1000, σήμερα φτάνει τα 35.

Η δραματική αυτή μείωση έχει ανοίξει έναν έντονο διάλογο γύρω από τα αίτια της εξαφάνισης του είδους από τον Εθνικό Δρυμό, με επίκεντρο ωστόσο την παρουσία και την αύξηση του πληθυσμού των λύκων στην περιοχή.

Την ώρα που φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και κάτοικοι ζητούν άμεσα μέτρα διαχείρισης για τη διάσωση των ελαφιών, επιστημονικοί και περιβαλλοντικοί οργανισμοί επιμένουν στην ανάγκη τεκμηριωμένης προσέγγισης για την προστασία της βιοποικιλότητας. Το ζήτημα της Πάρνηθας εξελίσσεται πλέον σε μια δύσκολη εξίσωση, όπου η διατήρηση δύο προστατευόμενων ειδών φέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη διαχείριση της άγριας ζωής στην Ελλάδα.

Σήμα κινδύνου στην Πάρνηθα: Από 1.300 ελάφια έμειναν μόλις 35
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Πάρνηθας κ. Λαζάρου Βασίλης, περιγράφει και εξηγεί αναλυτικά στο Iefimerida, τι συμβαίνει με την μείωση του πληθυσμού των κόκκινων ελαφιών στο βουνό της Πάρνηθας. Παράλληλα, παραθέτει τις προτάσεις αλλά και «κολλήματα» που υπάρχουν στο να βρεθεί η λύση.

Οι λύκοι αφανίζουν τα κόκκινα ελάφια
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Πάρνηθας κ. Λαζάρου Βασίλης
«Η κατάσταση είναι δραματική αυτή την στιγμή. Μπορεί να έχουν μείνει περίπου 35 ελάφια. Είναι πολύ λίγα. Για εμάς είναι το πιο εμβληματικό είδος της Πάρνηθας. Με αυτά μεγαλώσαμε και ζήσαμε. Ο μεγαλύτερος φυσικός εχθρός του είναι ο λύκος. Από την επανεμφάνιση του τα ελάφια άρχισαν να μειώνονται. Ενώ το 2013 ήταν στα 1300 τώρα είναι στα 35», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Λαζάρου.


Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει καταθέσει ο ΣΥΝ ΠΑ, η καταμέτρηση που είχε κάνει το WWF το 2009, είχε καταγράψει περίπου 700 ελάφια, ενώ το 2014 ο ΟΦΥΠΕΚΑ κατέγραψε 1.110 ελάφια την εαρινή περίοδο και κάποια χρονική στιγμή το 2013 υπήρξαν ενδείξεις ότι έφτασαν και τα 1.300.

Η εμφάνιση του λύκου
Ο λύκος εμφανίστηκε το 2009 και από τότε άρχισε να αυξάνατε. «Κατά τα λεγόμενα της Καλλιστώ είναι γύρω στους 60 στην Πάρνηθα», λέει ο Λαζάρου και συνεχίζει: «Αυτός ο αριθμός είναι υπέρογκος, για το μέρος μας. Το υπουργείο σε μελέτη που έχει κάνει μας λέει ότι έπρεπε να έχει 4 με 6 το πολύ».

Η προστασία των ελαφιών
Μαζί με έξι δήμους και το ΣΥΝ ΠΑ, γίνεται μία τεράστια προσπάθεια για να σωθεί το είδος. Ο πρόεδρος του συνδέσμου υπογραμμίζει πώς η κυριότερη λύση είναι να επαναλειτουργήσει το καταφύγιο στην Πάρνηθα όπου το 2007 κάηκε από την φωτιά και έκλεισε.

«Όσα ελάφια ήταν μέσα τα βγάλαμε έξω και το καταφύγιο δεν ξαναλειτούργησε. Τώρα είναι απαραίτητη προϋπόθεση να λειτουργήσει και πάλι. Τα ελάφια ζουν ελεύθερα όχι πάνω στην Πάρνηθα, κυκλοφορούν δυστυχώς μέσα στον οικιστικό ιστό, στην Βαρυμπόμπη, στις Αχαρνές, στο Κρυονέρι, στην Αυλώνα. Ωστόσο εάν δεν ληφθούν μέτρα για τον λύκο δεν θα αλλάξει τίποτα».

Η προστασία των λύκων και οι επιθέσεις
Ο κ. Λαζάρου φέρνει στο προσκήνιο το περίπλοκο ζήτημα «των λύκων» και πως το έχουν διαχειριστεί οι αρμόδιοι φορείς.

«Να σας υπενθυμίσω ότι πέρσι τον Απρίλιο ο εισαγγελέας περιβάλλοντος εξέδωσε εισαγγελική παραγγελία η οποία ανέφερε «παρακαλώ οι λύκοι να απομακρυνθούν από την Πάρνηθα». Τότε όμως κάποιοι χλεύασαν την απόφαση του εισαγγελέα. Υπάρχει μία επιτροπή Φύση 2000, η οποία συνεδρίασε και συμμετείχαν πολλοί επιστήμονες εκ των οποίων και από τον ΟΦΥΠΕΚΑ. Εκεί τότε είπαν όπως δεν είναι δυνατόν και δεν μπορούν να πιαστούν οι λύκοι. Άρα δεν έγινε κάτι.

Έπειτα όμως όταν άρχισαν οι επιθέσεις από λύκους, -είχαμε μία πριν δύο χρόνια στο καταφύγιο μπάφι, ένας λύκος άρπαξε ένα σκυλάκι από το λουράκι ενός παιδιού και το κατασπάραξε, το Φεβρουάριο επίθεση σε δρομέα, μετά σε ποδηλάτη-. Τότε η «Καλλιστώ» θορυβήθηκε και άρχισε να τους πιάνει, αφού πλέον κυκλοφορούν πολλοί λύκοι με περιλαίμιο (gps). Όπως καταλαβαίνετε πέφτουμε σε αντιφάσεις», σχολιάζει ο πρόεδρος του ΣΥΝ ΠΑ.

Οι προτάσεις και η θήρευση του λύκου
Όπως αναφέρει ο κ. Λαζάρου, το ΣΥΝ ΠΑ ως επίσημος φορέας μαζί με τους έξι δήμους, για τη διάσωση του κόκκινου ελαφιού, πριν από δύο μήνες απέστειλαν ένα έγγραφο στο προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), το οποίο το καλούν να λάβει άμεσα μέτρα διαχείρισης του πληθυσμού των λύκων μέσω θήρευσης.

«Και το λέω αυτό διότι πλέον η ευρωπαϊκή ένωση μας έδωσε το ελεύθερο σε όλα τα κράτη – μέλη και από το άκρος προστατευόμενο είδος που είναι ο λύκος τον «έβαλε» στα απλώς προστατευόμενα. Δηλαδή δίνει το δικαίωμα στα κράτη να λάβει τις αποφάσεις με τον τρόπο που επιθυμεί. Οι σκανδιναβικές χώρες κάθε χρόνο θηρεύουν το λύκο. Ενώ σε αυτές τις χώρες έχουν προστεθεί και η Γαλλία και άλλα κράτη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ακόμα και να θέλουμε να μεταφέρουμε τον λύκο σε ένα άλλο βουνό της Ελλάδας θα δημιουργήσουμε άλλα προβλήματα όπως στην κτηνοτροφία. Προσπαθούν να μας επιβάλουν τον λύκο στις ζωές μας», σημειώνει στο Iefimerida ο κ. Λαζάρου.

Οι φωτιές
Όσον αφορά τις φωτιές και στο ερώτημα εάν έχουν συμβάλει στην εξαφάνιση του είδους ο κ. Λαζάρου απαντά το εξής:

«Οι φωτιές δεν έχουν επηρεάσει αρνητικά το ελάφι καθώς δημιουργήθηκαν βοσκότοποι. Ουσιαστικά τα επηρέασαν θετικά. Από 700 που είχαμε το 2007 το 2013 είχαμε 1.300. Παλιά στην χώρα μας πολλές φωτιές τις έβαζαν οι βοσκοί για να δημιουργηθούν βοσκότοποι με για τα ζώα τους. Προφανώς δεν λέμε να μπαίνουν φωτιές, απλώς αυτό που ακούγεται ότι έχουν συμβάλει στην μείωση του αριθμού των ελαφιών δεν ισχύει».

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

9 Ιουνίου 2026 · 11:55
Λαμία: Αγριογούρουνο βρήκε μπάλα σε χωράφι και άρχισε τις… ντρίπλες! –
Στη βόρεια Λαμία, ένα αγριογούρουνο βρέθηκε να παίζει με μια παρατημένη μπάλα ποδοσφαίρου σε χωράφι.
Το ζώο αρχικά σπρώχνει τη μπάλα με τη μουσούδα του και στη συνέχεια την ακολουθεί καθώς κυλάει.
Το περιστατικό καταγράφηκε σε βίντεο από κάτοικο της περιοχής και προκάλεσε έκπληξη στους θεατές.
Το αγριογούρουνο τελικά απομακρύνθηκε μέσα σε χωράφι με ελιές μετά το παιχνίδι με τη μπάλα.

Ένα απίθανο και άκρως χαριτωμένο περιστατικό με αγριογούρουνο κατέγραψε κάτοικος στη βόρεια Λαμία.

Το τετράποδο ζώο που εντοπίστηκε να κινείται μέσα σε χωράφι βρήκε μία παρατημένη μπάλα ποδοσφαίρου. Η μπάλα τράβηξε την περιέργεια του ζώου που την πλησίασε και άρχισε να κουνά την ουρά.


Το αγριογούρουνο καταγράφηκε στο βίντεο αρχικά να σπρώχνει διστακτικά τη μπάλα με τη μουσούδα του. Η μπάλα άρχισε να κυλά, με το ζώο να την ακολουθεί και να την «κοντρολάρει» για λίγα μέτρα, προσφέροντας ένα μοναδικό στιγμιότυπο.

Όσοι παρακολουθούσαν εκείνη την ώρα τη σκηνή δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που έβλεπαν, καθώς το αγριογούρουνο έμοιαζε πραγματικά να παίζει με τη μπάλα, πριν τελικά χαθεί μέσα στο χωράφι με τις ελιές.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

| 11/06/2026 -
Μολύβδινα σκάγια: Παράταση

Από τα 3 στα 5 χρόνια η μεταβατική περίοδος για τα μολύβδινα σκάγια
Η συζήτηση για τη χρήση μολύβδινων σκαγιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κυνηγών, περιβαλλοντικών οργανώσεων και αρμόδιων αρχών. Παρότι οι περιορισμοί στους υγροτόπους εφαρμόζονται ήδη σε όλα τα κράτη-μέλη, η απόφαση για ενδεχόμενη καθολική απαγόρευση των μολύβδινων σκαγιών σε όλες τις μορφές κυνηγίου εξακολουθεί να βρίσκεται υπό εξέταση.

Από τον Φεβρουάριο του 2023 ισχύει σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση η απαγόρευση χρήσης και μεταφοράς μολύβδινων σκαγιών κατά τη θήρα σε υγροτόπους, καθώς και σε ζώνη έως 100 μέτρων γύρω από αυτούς. Το μέτρο υιοθετήθηκε με στόχο τη μείωση των επιπτώσεων του μόλυβδου στην άγρια πανίδα και ιδιαίτερα στα υδρόβια πτηνά.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχίζει την επεξεργασία ενός ευρύτερου πλαισίου περιορισμών μέσω του κανονισμού REACH, το οποίο αφορά τη χρήση μόλυβδου σε πυρομαχικά και άλλες δραστηριότητες. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από κυνηγετικές οργανώσεις, τη βιομηχανία πυρομαχικών και αρκετά κράτη-μέλη οδήγησαν σε αναθεώρηση του αρχικού χρονοδιαγράμματος.

Σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις, η μεταβατική περίοδος που είχε αρχικά προταθεί για την πλήρη αντικατάσταση των μολύβδινων σκαγιών από εναλλακτικά υλικά αυξήθηκε από τρία σε πέντε χρόνια. Η διετής παράταση θεωρείται σημαντική, καθώς δίνει επιπλέον χρόνο προσαρμογής τόσο στους κυνηγούς όσο και στους κατασκευαστές όπλων και πυρομαχικών, περιορίζοντας τις πιθανές επιπτώσεις στην αγορά και στη χρήση του υφιστάμενου εξοπλισμού.

Μέχρι σήμερα δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση για γενικευμένη απαγόρευση των μολύβδινων σκαγιών σε όλες τις κυνηγετικές δραστηριότητες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι σχετικές διαβουλεύσεις συνεχίζονται και αναμένεται να καθορίσουν το τελικό πλαίσιο εφαρμογής των νέων μέτρων τα επόμενα χρόνια.


Το μόνο δεδομένο προς το παρόν είναι ότι η απαγόρευση στους υγροτόπους παραμένει σε πλήρη ισχύ, ενώ για τις υπόλοιπες χρήσεις μολύβδινων σκαγιών οι τελικές αποφάσεις δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Η παράταση της μεταβατικής περιόδου αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για χιλιάδες κυνηγούς και επαγγελματίες του κλάδου, οι οποίοι παρακολουθούν στενά τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών θεσμών σχετικά με το μέλλον των πυρομαχικών μόλυβδου στην Ευρώπη.

[ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ]

Πάρνηθα: Δασολόγος εξηγεί τη μείωση των κόκκινων ελαφιών – Ο ρόλος των λύκων και τα μέτρα που εξετάζονται
13 Ιουνίου 2026

Έντονη ανησυχία προκαλεί η μεγάλη μείωση του πληθυσμού των κόκκινων ελαφιών στην Πάρνηθα, με επιστήμονες, περιβαλλοντικούς φορείς και αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάζουν πλέον πιο στοχευμένα μέτρα διαχείρισης και προστασίας του εμβληματικού είδους.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε στο iefimerida.gr ο δασολόγος-περιβαλλοντολόγος και M.Sc. βιοοικολόγος Ευάγγελος Ν. Χατζηνίκος, προϊστάμενος του Τμήματος Επιστημονικής Τεκμηρίωσης της Δ’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας, ένας από τους βασικούς παράγοντες που πιέζουν τον πληθυσμό του κόκκινου ελαφιού είναι η έντονη παρουσία του λύκου στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.


Η επιστροφή του λύκου στην Πάρνηθα
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, οι λύκοι είχαν εξαφανιστεί από την Πάρνηθα για περισσότερα από 50 χρόνια και επανεμφανίστηκαν περίπου πριν από 15 χρόνια. Σήμερα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρουσιάζονται, στην περιοχή έχει εγκατασταθεί ισχυρός πληθυσμός λύκου, με πολύ υψηλή πυκνότητα ανά μονάδα επιφανείας.

Ο κ. Χατζηνίκος εξηγεί ότι το ελάφι αποτελεί βασική πηγή τροφής για τον λύκο, ενώ ακολουθούν ο αγριόχοιρος και άλλες διαθέσιμες τροφικές πηγές. Η αυξημένη πίεση από τη θήρευση, ιδιαίτερα στα νεογέννητα και στα νεαρά άτομα, φαίνεται να επηρεάζει άμεσα την αναπαραγωγική επιτυχία του είδους.

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς το κόκκινο ελάφι της Πάρνηθας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πληθυσμούς του είδους στην Ελλάδα.

Τα στοιχεία για τον πληθυσμό των ελαφιών
Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν κατατεθεί από τον ΣΥΝ ΠΑ, η καταμέτρηση του WWF το 2009 είχε καταγράψει περίπου 700 ελάφια. Το 2014, ο ΟΦΥΠΕΚΑ είχε καταγράψει 1.110 ελάφια την εαρινή περίοδο, ενώ υπήρξαν ενδείξεις ότι σε κάποια χρονική στιγμή ο πληθυσμός είχε φτάσει ακόμη και τα 1.300 άτομα.

Ωστόσο, τονίζεται ότι οι αριθμοί αυτοί δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απόλυτοι, αλλά ως δείκτες σχετικής αφθονίας, καθώς βασίζονται σε παρατηρήσεις από συγκεκριμένες θέσεις δειγματοληψίας και καταγραφής.

Τι λύσεις προτείνονται
Ο κ. Χατζηνίκος υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι μονοσήμαντο και απαιτεί συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και φορέων. Κατά την εκτίμησή του, χρειάζεται ειδικό διαχειριστικό σχέδιο για την προστασία του εναπομείναντος πληθυσμού του κόκκινου ελαφιού στην Πάρνηθα.

Στο πλαίσιο ενός τέτοιου σχεδίου θα πρέπει να εξεταστούν οι βασικοί περιοριστικοί παράγοντες και να ληφθούν τα αντίστοιχα μέτρα. Μεταξύ αυτών αναφέρονται ο έλεγχος του πληθυσμού του λύκου μέσα στα όρια που επιτρέπει η νομοθεσία, η δημιουργία εκτροφείου ελαφιού εντός της Πάρνηθας ως βιογενετικό απόθεμα, καθώς και παρεμβάσεις βελτίωσης βιοτόπων, όπως η ενίσχυση περιοχών τροφοληψίας και σημείων νερού.

Πιλοτικά συστήματα αποτροπής λύκων
Παράλληλα, μετά από εισαγγελική παραγγελία έχει συνταχθεί πλάνο που στοχεύει τόσο στην προστασία της δημόσιας ασφάλειας όσο και στη δημιουργία ασφαλέστερων περιοχών για τον πληθυσμό των ελαφιών μέσα στην Πάρνηθα.

Στο πλαίσιο αυτό, το Δασαρχείο Πάρνηθας, με χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο και σε συνεργασία με την Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας, έχει εγκαταστήσει σε πέντε επιλεγμένες θέσεις ευφυή συστήματα αποτροπής λύκου. Οι περιοχές που αναφέρονται είναι το Μπάφι, η Αγία Τριάδα, η Πηγή Φυλής, το Σανατόριο και τα Πηγαδάκια στην Ιπποκράτειο Πολιτεία.


Τα συστήματα αυτά λειτουργούν με κάμερες και τεχνητή νοημοσύνη. Όταν εντοπίζεται λύκος στην περιοχή εποπτείας, ενεργοποιούνται εναλλασσόμενοι ήχοι και φώτα, με στόχο την απομάκρυνσή του. Η λογική του μέτρου βασίζεται στην αποκαλούμενη «οικολογία του φόβου», δηλαδή στην προσπάθεια να συνδεθεί η συγκεκριμένη περιοχή με αποτρεπτικά ερεθίσματα για τον θηρευτή.

Σύμφωνα με τον κ. Χατζηνίκο, τα πρώτα αποτελέσματα από τη δεκάμηνη λειτουργία των συστημάτων χαρακτηρίζονται ενδιαφέροντα. Αντίστοιχα συστήματα έχουν εγκατασταθεί και από το Δασαρχείο Καπανδριτίου.

Η υπόθεση των κόκκινων ελαφιών της Πάρνηθας αναδεικνύει την ανάγκη για επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχείριση της άγριας πανίδας, με στόχο την προστασία τόσο του εμβληματικού είδους όσο και της ισορροπίας του οικοσυστήματος.